Skip to main content

DMT IAAN Gravel to dla włoskiej marki zmiana kursu. DMT zbudowało rozpoznawalność na cholewkach z dzianiny 3D Engineered Knit, a dotychczasowy gravelowy GK1 to dzianina, zintegrowane sznurówki i podeszwa Michelin. W IAAN nie ma żadnego z tych elementów. Jest siatka z poliamidu i TPU, jedno pokrętło BOA Li2 i podeszwa z wyraźnie mocniejszym bieżnikiem. Deklarowana waga to 310 g na but w rozmiarze 42, a do wyboru są dwa kolory: Triple Sand i White Lilac. Testowałem piaskowe, czyli te, które w teorii najszybciej przegrywają z błotem.

Przejechałem w nich około 1000 km, w tym 800 km bikepackingu przez Wysoki Atlas w Maroku. Najsztywniejszych butów gravelowych w tej cenie tu nie znajdziecie. Po tysiącu kilometrów uważam to za ich największą zaletę. Podeszwa zachowuje wyścigowy charakter przy mocniejszym depnięciu, a po kilku godzinach na szutrze i kamieniach nie męczy stóp.

Budowa: siatka zamiast dzianiny

Cholewka to siatka o heksagonalnej strukturze z poliamidu i TPU. DMT nazywa ją po prostu „cholewką IAAN” i to od niej pochodzi nazwa całego modelu. Co oznaczają same litery, producent nie zdradza.

Siatka jest półprzezroczysta, z minimalną ilością wyściółki. Według DMT połączenie poliamidu i TPU daje strukturę bez dokładania wagi. Sylwetka jest smukła i wyścigowa, materiały pochodzą natomiast ze świata butów trailowych i podejściowych. To dobrze streszcza IAAN: wyglądają na szybkie, a zbudowano je do jazdy w terenie.

Cholewka IAAN
Poliamid i TPU, według DMT struktura bez dokładania wagi. Materiał jest dość sztywny i dobrze trzyma stopę. Przy wąskiej stopie siatka marszczy się po mocnym dociągnięciu BOA.

Dimple Tech
Drobne wgłębienia wzorowane na piłeczce golfowej. DMT obiecuje lepszy przepływ powietrza i mniejszy opór, ale danych z tunelu nie pokazało. Przy 20–25 km/h to temat na prezentację marketingową. W praktyce liczy się co innego: błoto łatwo schodzi z tej faktury.

Nosek z TPU
Wzmocnienie według DMT mocniejsze niż w szosowych modelach marki. Na kamieniach i przy prowadzeniu roweru zbiera większość uderzeń. Po 1000 km nosi ślady obtarć, ale ani nakładka, ani siatka nie zostały uszkodzone.

BOA Li2
Jedno pokrętło z linką TX4 i regulacją w obie strony, klik po kliku. Linka biegnie asymetrycznie, co według DMT odciąża podbicie. Na sam system BOA daje dożywotnią gwarancję.

W Maroku buty regularnie lądowały w błocie, które potem zasychało także przy pokrętle. Linka nie chciała wtedy swobodnie wychodzić i trzeba ją było wyszarpywać. Nic się nie zepsuło, system działał do końca wyprawy, ale BOA wyraźnie lubi czysty mechanizm. Po błotnistej jeździe warto przepłukać pokrętło czystą wodą.

Na boku buta są jeszcze trzy niewielkie twarze. To element kampanii DMT „In every condition”: mają przedstawiać stany ducha w czasie jazdy, czyli zadowolenie, zmęczenie i zamyślenie.

Podeszwa, czytaj: agresywny bieżnik

IAAN dostał nową, gravelową podeszwę. DMT pisze o skuteczniejszych klockach i miększej mieszance gumy, które mają poprawiać przyczepność i komfort chodzenia. Wielkie klocki są z przodu i z tyłu, a mocowanie bloku SPD schowano między podwyższonymi elementami bieżnika.

Bieżnik jest wyraźnie bardziej agresywny niż w typowych, „szosowych” butach gravelowych i to on w dużej mierze definiuje charakter IAAN. Z góry smukłe buty, od spodu konstrukcja gotowa na zejście z roweru w terenie.

Z czego jest płyta podeszwy i jaki ma indeks sztywności, DMT nie podaje. Słowo „karbon” w opisie nie pada. Z dostępnych informacji wynika, że to nylon i TPU z gumowymi klockami.

IAAN nie są sztywne jak beton i bardzo dobrze.

Podeszwa ma dość sztywności, żeby sprawnie przenieść siłę w szybszej jeździe, ale pracuje na tyle, że stopa nie zbiera każdego uderzenia z nawierzchni. Na całodniowych trasach po szutrze i kamieniach różnica względem twardych, karbonowych podeszew jest wyraźnie odczuwalna.

Karbon ma sens na wyścigu, gdzie liczy się każdy wat, a z roweru schodzi się najwyżej na mecie. Na wycieczkowym gravelu, przy wielu godzinach w siodle i odcinkach pieszych, elastyczniejsza konstrukcja IAAN sprawdza się lepiej. Sztywność jest niższa niż w testowanych przez nas Fizik Ferox 2 i przy jeździe rekreacyjnej i bikepackingu zapisuję to po stronie plusów.

Gwintów pod kolce nie ma. Na stromych, błotnistych podejściach z rowerem zostaje więc wyłącznie bieżnik.

Wkładka jest raczej symboliczna: gładka, bez wyraźnego podparcia łuku stopy. W pudełku nie znajdziecie też dodatkowych elementów, które pozwalają dopasować ją do budowy stopy.

Dopasowanie i rozmiarówka

Rozmiary EU od 37 do 46, bez połówek. Brak połówek boli szczególnie przy jednym pokrętle. Kto jest między rozmiarami, wybiera but za ciasny albo kompensuje luz napięciem linki, a przy jednym BOA to prosta droga do ucisku na podbiciu.

DMT od lat szyje na wąskim, włoskim kopycie, a poprzedni gravelowy GK1 był do tego trudny do założenia przez dzianinową cholewkę bez języka. IAAN zakłada się łatwo, pod jednym warunkiem: najpierw trzeba całkowicie rozpuścić linkę BOA i wyciągnąć język do przodu. Materiał cholewki jest dość sztywny, ale przy rozpuszczonej lince stopa wchodzi bez walki.

Moja stopa ma 27,5 cm długości, jeżdżę w rozmiarze 43 i to był dobry wybór. Z przodu jest sporo miejsca na palce, nic nie uciska.

Stopę mam stosunkowo wąską. Szerokość podeszwy pasowała, ale cholewkę musiałem mocno ściągnąć pokrętłem, przez co siatka się marszczy. Na trzymanie stopy nie ma to wpływu, na wygląd już tak.

Dla mnie to sygnał, że IAAN są szersze, niż sugeruje obiegowa opinia o butach DMT. Osobom z szerszą stopą i tak radzę przymierzyć je przed zakupem i porównać szerokość wkładki z własnym pomiarem.

Na rowerze

Licznik zamknąłem na około 1000 km. Trzon testu to 800 km bikepackingu przez Wysoki Atlas w Maroku, gdzie jednego dnia trafiały się szybkie szutry, kamieniste podjazdy w wysokich górach i odcinki do przejścia pieszo. Resztę uzbierałem na gravelowych rundach w Polsce, od gładkich szutrów po bardziej wymagający teren.

W komforcie przez cały dzień IAAN są w swoim żywiole.

IAAN mają wyścigowe aspiracje i w szybszej jeździe to czuć. Na krótkich podjazdach na stojąco i przy przyspieszaniu po zakrętach podeszwa przenosi siłę sprawnie. Pod blokiem czuć minimalne ugięcie, ale przy gravelowych prędkościach nie miało ono dla mnie praktycznego znaczenia.

Na całodniowych trasach stopy nie bolały, a podeszwa wybierała część drgań z kiepskiego asfaltu i kamieni, które w sztywniejszych butach walą prosto w stopę. Siatka dopasowuje się do stopy i nie tworzy punktów ucisku na zgięciu.

Siatka IAAN jest projektowana pod ciepłe warunki i w takich działa najlepiej. To nie są buty na polską późną jesień, nie daj Boże zimę.

Poza rowerem: chodzenie i prowadzenie roweru

W IAAN po prostu dobrze się chodzi i to jedna z głównych przewag nad wyścigowymi modelami w podobnej cenie. Agresywny bieżnik trzyma na kamieniach i luźnym podłożu, a zagłębiony blok SPD nie dotyka ziemi.

W Wysokim Atlasie odcinków pieszych było sporo: strome podejścia z rowerem, kamieniste fragmenty nie do przejechania albo niewarte jechania. Na sztywnej, karbonowej podeszwie takie odcinki szybko męczą stopy i łydki. W IAAN podeszwa pracuje razem ze stopą i chodzi się normalnie.

DMT deklaruje, że miększa mieszanka gumy poprawia przyczepność przy chodzeniu. Jest w tym sens.

Producent pozycjonuje IAAN jako buty na gravel bez ekstremalnego off-roadu. Po Atlasie mogę dopisać, że trudniejszy teren z długimi odcinkami pieszymi nie jest dla nich problemem.

Triple Sand w błocie: czyszczenie i trwałość

Przed pierwszą błotnistą jazdą piaskowy kolor budził moje obawy. Jak się okazało, na wyrost. Siatka z fakturą Dimple Tech czyści się łatwo, a zaschnięte błoto schodzi po przetarciu wilgotną ściereczką.

DMT zaleca łagodne mydło albo wilgotną ściereczkę i odradza rozpuszczalniki. W Maroku nawet tego nie potrzebowałem: rzek do przekraczania było tyle, że buty myły się po drodze.

Po 800 km z dużą ilością marszu, podeszwa nie ma znaczących uszkodzeń. Klocki są pokiereszowane, bez wyrwanych fragmentów gumy.

Na tle konkurencji

Za cenę IAAN – w Polsce katalogowo 1199 zł – kupicie wyścigowe buty gravelowe z karbonową podeszwą. To jednak inny gatunek. IAAN wygrywają tam, gdzie liczy się komfort przez cały dzień, chodzenie i odporność na teren, a nie każdy wat przy sprincie.

Najtrudniejszym rywalem jest Shimano RX8. W promocjach kosztuje około 700 zł, czyli wyraźnie mniej, i ma sztywniejszą podeszwę z kompozytu węglowego. To dobry wybór dla kogoś, kto jeździ szybko i rzadko schodzi z roweru. Na wycieczkowy gravel z odcinkami pieszymi wziąłbym IAAN.

Fizik Ferox 2 Carbon, które testowaliśmy na ETNH.CC, to pełny karbon, podwójne zapięcie i jasno określony cel: ściganie. Kosztują 1395 zł, czyli około 200 zł więcej niż IAAN, i są zbudowane pod zupełnie inny rodzaj jazdy.

We własnej ofercie DMT IAAN plasują się między tańszym GK1 a wyścigowymi modelami XC z serii KM. To jedyny model marki zaprojektowany od początku pod gravel, z BOA i wzmocnionym noskiem.

Werdykt

DMT IAAN Gravel to bardzo udane buty na przygodowy wariant gravela. Wyglądają jak wyścigówki i mają dość sztywności, żeby szybka jazda dawała frajdę. Ich prawdziwa siła leży jednak gdzie indziej: w komforcie przez cały dzień, w podeszwie, w której dobrze się chodzi, i w tym, że po wyprawie przez duże góry wciąż wyglądają przyzwoicie.

Niższą sztywność traktuję jako świadomą decyzję DMT. Podeszwa pracuje razem ze stopą na podejściach i wybiera część drgań na szutrze, a przy gravelowych prędkościach na bikepackingu różnica względem karbonu jest dla mnie bez znaczenia.

Jasny Triple Sand okazał się praktyczniejszy, niż zakładałem, bo siatka łatwo się czyści. Do tego dochodzi wygląd, który wyraźnie odróżnia IAAN od typowych czarnych, technicznych butów gravelowych i MTB.

Za 1199 zł dostajecie buty, które lepiej niż większość wyścigowych modeli w tej cenie pasują do tego, jak naprawdę wygląda gravel poza zawodami.

Kupiłbym, jeśli: jeździcie długie, całodniowe trasy, często schodzicie z roweru, wybieracie się na wyjazdy w trudny teren i chcecie butów, które wyglądają sportowo.

Szukałbym dalej, jeśli: ścigacie się i zależy Wam przede wszystkim na maksymalnej sztywności podeszwy.


Tekst: Michał Góźdź
Zdjęcia: Michał Góźdź

Informacja o transparentności:

Buty DMT IAAN Gravel zostały udostępnione redakcji ETNH do testów przez dystrybutora, firmę PS Distribution. Dystrybutor nie miał wpływu na treść recenzji, wnioski ani końcową ocenę produktu. Recenzja powstała w oparciu o realne użytkowanie butów.