Skip to main content

Na alpejski test LOOK-i G85 Cezal zabraliśmy dwa identyczne w konfiguracji na SRAM Force. Fajne rowery. Jedyną zmianą względem fabryki były opony. Hutchinsony Touareg 45 mm zostały w garażu, bo rundy, które sobie zaplanowaliśmy, nie zostawiały marginesu na półśrodki: grane były zjazdy po ścieżkach przemytników, kamieniste podjazdy, techniczne single pokonywane w obie strony i legendarna już stara wojskowa droga z Tremalzo.

Na jeden rower bezpiecznie wybraliśmy klasyk – Pirelli Cinturato Gravel M w rozmiarze 50c, na drugi Maxxis Rambler. Też pięćdziesiątka. Ten tekst jest o Ramblerze, a Pirelli pojawia się tam, gdzie porównanie faktycznie coś mówi.

Konstrukcja, czyli dlaczego akurat ta wersja

Rambler w rozmiarze 50 mm nie jest jedną oponą. W czasie naszego testu w katalogu dało się znaleźć w tej szerokości trzy warianty, wszystkie na mieszance Dual, różniące się osnową i wkładką ochronną: ciężki SilkShield na 60 TPI, tanwall z EXO również na 60 TPI i najlżejszy z tej trójki, 120 TPI z ochroną boków EXO. Wzięliśmy ten ostatni i to nie jest przypadek. Przy oponie o tej szerokości zasada jest jedna – ma być miękko, a to osnowa decyduje, czy balon faktycznie pracuje.

Bieżnik jest nudny i to jest komplement. Środek to gęsto upakowane klocki, które mają się toczyć, a nie gryźć. Boki stoją szeroko rozstawione i czekają na swoją kolej. Cała filozofia Ramblera mieści się w tych dwóch zdaniach: szybko na wprost, pewnie w złożeniu w zakrętach.

UWAGA: Maxxis wprowadza drugą generację gravelowej gamy z mieszanką HYPR-X, która ma się toczyć lżej i mocniej trzymać w zakręcie, a w pięćdziesiątce będzie najlżejsza ze wszystkich wariantów. W momencie naszego testu w tym rozmiarze po prostu nie istniała. Dziś figuruje w katalogu, w polskich sklepach wciąż rzadko. Obiecujemy dokonać aktualizacji materiału, jak tylko będziemy mieli możliwość zapoznania się z HYPR-X.

Montaż i realny rozmiar

Opona wchodzi na obręcz praktycznie bez łyżek (można samymi rencami) i siada przy pierwszym strzale z kompresora. Brzmi jak zaleta i w warsztacie nią jest. W terenie to samo luźne spasowanie w połączeniu z kołami Fulcrum Soniq z dopuszczalnym zakresem opon 42–47 mm (tak piszą na obręczy) i z moim zamiłowaniem do bardzo niskiego ciśnienia dawało pole do obaw, czy ta opona trzyma się obręczy dobrze, czy tylko z uprzejmości.

Na spokojnie. 50 mm to wartość umowna. Na obręczy o szerokości wewnętrznej 25 mm nie wygląda imponująco (realnie 47 mm) i po zestawieniu z puchatym Cinturato Gravel M, który ledwo mieścił się w ramie, Rambler pozostawiał sporo miejsca na błoto.

Z Ramblerami w roli głównej przygotowaliśmy również poradnik zakładania opon na mleku. Jeśli dalej wahasz się, czy dętki, czy mleko – przeczytaj poniższy maeriał.

Asfalt

Na asfalcie Rambler jedzie lepiej, niż wygląda. Słychać go, ten charakterystyczny szum gęstego środka, ale nie męczy i nie odbiera ochoty na tempo. Nie oszukujmy się jednak: to nie jest szybka opona na twardym. Ramblerem nie wygrasz z nikim, kto poszedł w semi-slicka i porozumiewawczo mruga okiem, pytając, czy wchodzisz w grę „kto pierwszy na górze”.

Rewanż przychodzi w dół. Zjazd ze Stelvio to czterdzieści kilka agrafek, przy których hamujesz długo, mocno i za każdym razem kładziesz rower na bok. W takim rytmie przestaje mieć znaczenie, ile watów zjada opona, a zaczyna mieć znaczenie jedno: czy w połowie złożenia nagle zmieni zdanie. Rambler nie zmienia. Przejście z gęstego środka na rozstawione boczne klocki jest płynne, bez momentu nerwowej pustki, kiedy czujesz, że opona zastanawia się, czy będzie trzymało, czy nie. Jedziesz coraz szybciej, bo nie masz powodu, żeby tego nie robić.

Na mokrym asfalcie, nie znalazłem granicy. To nie znaczy, że jej nie ma. To znaczy, że nie jeździłem wystarczająco głupio.

Szuter, kamienie

Tu Rambler promienieje chwałą, bo po to go w końcu założyliśmy. Rozstawione szeroko klocki boczne trzymają luźny żwir przewidywalnie, dają czas na korektę linii, zanim tył zacznie cokolwiek sugerować. To jest cała różnica między oponą, która trzyma, a oponą, która informuje, że zaraz przestanie trzymać. Druga jest lepsza, bo z pierwszą dowiadujesz się wszystkiego dopiero w rowie.

Objętość balona przy niższym ciśnieniu wybiera drobny tłuczeń, a osnowa 120 TPI pracuje na tyle miękko, że po godzinie zjazdu nadgarstki wciąż są twoje. Stara wojskowa droga na Tremalzo to kilometry ostrego, połamanego kamienia ułożonego przez ludzi, którzy nie myśleli o rowerach. Tam ta miękkość staje się luksusem.

Granica jest tam, gdzie musi być. Na stromym, luźnym kamienistym podjeździe płytkie klocki centralne nie mają siły się wygryźć. Na technicznym singlu Rambler pozostaje oponą gravelową, która dzielnie udaje, i w którymś momencie ta dzielność się kończy. Nie jest to zarzut. Nikt nie obiecywał Minionów.

Rambler kontra Pirelli Cinturato Gravel M

Dwa identyczne rowery, te same trasy, ten sam tydzień. Takich okazji nie ma się często, bo zwykle porównuje się oponę z pamięcią o innej oponie sprzed roku, co jest metodą mniej więcej tak rzetelną jak ocenianie wina po etykiecie.

Rambler bardziej terenowy, pewniej trzyma, ale na twardym wolniejszy. Nic więcej.

Przebicia i zużycie

Po tygodniu w Alpach bieżnik nie wygląda jak ze sklepu i dobrze, bo to oznacza, że zapracował na siebie. Krawędzie centralnych klocków są pozaokrąglane, kilka z nich ma wyraźne wykruszenia, a pomiędzy mienią resztki zaschniętego uszczelniacza. Normalna kosmetyka opony, która przejechała coś więcej niż rundę po lesie. Ścianki EXO nie mają nacięć.

Specyfikacja

Rozmiar50-622 (700x50c)
Waga deklarowana / rzeczywista654 g / 680 g
Osnowa120 TPI, tubeless ready
OchronaEXO, ścianki boczne
MieszankaDual Compound
Bieżnikgęste klocki centralne, szeroko rozstawione boczne
Ciśnienie maksymalne60 psi / 4,1 bara
Realna szerokość47 mm na obręczy Fulcrum 622×25
Cenaok. 170–205 zł za sztukę
Pozostałe rozmiary700x38C, 700x40C, 700x45C oraz 650x47B

Cena

Około 180 zeta za sztukę, czyli jakieś 360 zł za komplet. Dla porównania: Pirelli Cinturato EVO w tej samej szerokości kosztuje 359 zł. Za sztukę. Jedna włoska opona albo dwie tajwańskie i jeszcze zostaje na mleko.

Nie jest to okazja, tylko uczciwa cena rynkowa, i właśnie w tym rzecz.

Werdykt

Wróćmy do pytania z początku. Zaufanie czy rezygnacja? Zaufanie. Rambler nie jest najszybszy na asfalcie, nie jest najdzielniejszy w błocie i nie zastąpi opony MTB tam, gdzie kończy się gravel. Nie jest w niczym najlepszy i to jest okej. To opona, która w tygodniu z alpejskimi przełęczami nie każe ci o sobie myśleć, a na koniec dnia jest częścią roweru, o której nie masz nic do powiedzenia. W recenzji opon to najwyższa ocena, jaką mam do rozdania.


Tekst: Michał Góźdź
Zdjęcia: Michał Góźdź, Malwina Łączyńska